kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

AİHM
MICHAEL MATTHEWS / BİRLEŞİK KRALLIK

İlgili Kavramlar

AYRIMCILIK YASAĞI İHLALİ İDDİASI

İçtihat Metni

MICHAEL MATTHEWS / BİRLEŞİK KRALLIK

Başvuru No: 40302/98

Karar Tarihi: 15 Temmuz 2002

OLAYLAR

Başvuru sahibi 1933 yılında doğmuş ve Londra'da yaşamaktadır. 10 Ekim 1997'de, 64 yaşındaki başvuru sahibi, yerel posta işletmesine, yaşlılar için Londra Merkezinde çoğu kamu ulaşım araçlarından ücretsiz faydalanma hakkı veren ulaşım izni için başvurmuştur. Başvurusu, yürürlükteki Britanya hukukuna göre, sözkonusu izin sadece 65 ve yukarı yaşta olan erkeklerin ve yerel hükümlere bağlı olarak, 60 ve yukarısı kadınların bu izni almaya hak sahibi olması gerekçesiyle reddedilmiştir.

Şu anda yürürlükte olan 1984 tarihli Londra Bölgesel Ulaştırma Kanununun 50(1). Maddesi:

"Aşağıdaki (4). bölüme göre, herhangi bir yerel yönetim ya da herhangi iki veya daha fazla yerel yönelim ortaklaşa, Londra Bölgesel Ulaştırmaya yönelik kararları aşağıda belirtilen hükümlere göre alabilirler;

(a) Londra Bölgesel Ulaştırma bazı kişilere ulaşım imtiyazı vermeyi onaylar veya kararlaştırır, aşağıdaki (7). bölüme göre bazı kişilerin bu haktan yararlandırılması bu düzenleme ile gerçekleştirilebilir, ve

(b) Yerel yönetim (ya da, duruma göre, bu yerel yönetimler, kendi aralarında kararlaştırabilecekleri sırayla belirli oranlarda olabilir), bu imtiyazlar bağlamında masrafı kendi üzerine alıp ödeme yapar."

1984 tarihli kanunun 50(7). Maddesi aşağıdaki gibidir,

"Yukarıdaki (1) veya (3). fıkralara uygun alınan kararlara göre ulaşım imtiyazına hak kazanan kişiler aşağıdaki paragraflar kapsamında olan veya herhangi bir tanımda belirtilen bazı kişilerden ibarettir,

(a) 65 yaş ve yukarısı erkekler ve 60 yaş ve yukarısı kadınlar,..."

1985 tarihli Ulaştırma Kanunu (Londra dışındaki Büyük Britanya içinde uygulanan) 93(7). Maddesinde aynı hükmü içermektedir. 1984 tarihli kanunun 50-53. madde hükümleri, 1999 tarihli Büyük Londra Yetki Kanununun 240-244. maddeleri tarafından konu ile ilgili herhangi bir değişiklik yapılmadan yürürlükten kaldırılmış ve değiştirilmiştir.

KARAR

Bunun üzerine başvuru sahibi 24 Şubat 1998'de Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı aleyhine, mülkiyet haklarına dair cinsiyet temelinde ayırım yapıldığı ve bunun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 14. Maddesinin ve no.lu Protokolün 1. Maddesine aykırı olduğu iddiasıyla Komisyona başvurmuştur.

11 Haziran 2002 tarihinde Mahkeme, sorumlu Devlet'ten aldığı açıklamada Birleşik Krallık Hükümeti karşılık beklemeksizin başvuru sahibine yukarıda bahsedilen davaya istinaden dostane çözüm kuralları çerçevesinde toplam 25.000 Paund ödemeyi önermiştir. Tüm muhtemel vergilerden arındırılmış bu rakam, davadan kaynaklanan tüm harcamaları kapsayacak şekilde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 39. Maddesi kapsamında, Mahkemenin kararından itibaren 3 ay içerisinde, başvuru sahibinin ya da kanuni temsilcisinin bildireceği bir banka hesabına ödeneceği belirtilmiştir. Bu ödeme davanın nihayete ermesini de gerektirecektir. Bununla birlikte, Hükümet, davayı Sözleşmenin 43/1. Maddesi gereğince, Mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra, Büyük Daireye götürmeyeceğini taahhüt etmiştir. Başvuru sahibi de bu öneriyi kabul ettiğini bildirir yazıyı Mahkemeye göndermiştir.

Sonuç olarak Mahkeme, 15 Temmuz 2002 tarihinde sorumlu Hükümetin başvuru sahibine dostane çözüm çerçevesinde 25.000 Paund ödemesine ve başvurunun listeden çıkartılmasına karar vermiştir.


 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA