kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ÜÇÜNCÜ DAİRE 1952 14 1952 8 23/02/1952
 
İKAMET MÜDDETİNE MAHSUS OLMAK ÜZERE DEYİMİ, EN AZ 24 SAAT KALMAYI
İÇERDİĞİNDEN, İÇME VEYA KAPLICA RESMİNİN 24 SAAT KALANLARDAN ALINABİ-
LECEĞİ HK. (*)<
Üyelerden ............; bahis konusu Kanunun 209. maddesindeki (ikamet
müddetine mahsus olmak üzere) tabirinin asgari 24 saat kalmayı tazam-
mun ettiğinden resmin, en az 24 saat kalanlardan alınabileceği düşün-
cesinde bulunmuş ise de;
Kanunların ifade ve ibarelerini, bunların lügat manalarına istinat et-
tirmek kanunların tefsiri usulüne uygun olmayıp sevkettiği hükümler i-
tibariyle kanun vazıının maksadını, yerine göre bir maddenin veya
ilgili diğer maddelerin veyahutta kanunun heyeti umumiyesinin ihtiva
ettiği hükümlerin delaletiyle tayin etmek lazımdır.
Filhakika kanunda yalnız kaplıcalar değil içmeler de bahis konusu e-
dilmiş olduğuna nazaran metindeki ikamet müddeti tabiriyle gerek kap-
lıcalar ve gerek içmeler için kalınabilmesi mutad olan bir zamanın
kasdedilmiş bulunduğu derkardır. Binaenaleyh tabiatın bir yere bahşe-
dip para ve emek sarfıyla da fertler için istifade edilir bir hale ge-
tirilmiş bulunan kaplıca ve içmelere gelenlerden kanunen o yer beledi-
yesine bir resim almak kakkı tanındığına ve bu resimden elde edilecek
hasılatın ise tamamiyle şehir ve kasabanın tezyini ve tedavi için
gelenlerin istirahat esbabını ve zevkini temin maksadına sarf ve tah-
sis olunacağı kanunda ayrıca tasrih edilmiş bulunduğuna göre içmelere
ve kaplıcalara ister günübirliğine ister bir kaç gün kalmak maksadiyle
gelinmiş olsun kanunun kabul ettiği muaflıklar hariç olmak üzere bütün
zairlerin buralarda kaldıkları müddetçe aynı nisbette faydalanacağı bu
imkanlardan dolayı, tanzim edilecek tarifeye göre bir resim ödemesi,
kanunun sevk ettiği hükümlerin heyeti umumiyesinden açıkça anlaşılmak-
tadır.
Umumi Hıfzıssıhha Kanunun 210. maddesiyle, harp malülleri ve mecruhla-
rın ve hükümetçe meccanen tedavisine lüzum görülen hastaların ve fakir
liği musaddak olan kimselerin bu resimden muafiyeti kabul edilmiş olup
bu gibiler vaziyetlerini usulüne göre tevsik etmek şartıyle muaflıktan
istifade edecekleri cihetle aynı şehir ve kasabada mütemekkin bulunan
ve bu sebeble bu resimden muaf olması lazım gelen kimselerin de aynı
veçhile kabul edilecek basit bir usul ile bu resimden muafiyetlerinin
temini mümkün olup gerek emri kanunun yerine getirilmesi ve gerekse
bunlara resim muaflığının tanınması bakımından kabulü icabedecek böyle
bir formalitenin bu itibarla iktihamı da zaruri bulunmaktadır.
Resmin; ikamet masrafları üzerinden muayyen ve mütesavi bir yüzde mik-
tarından mı, yoksa bu nisbetin ikamet müddeti arttıkça mütenakis olma-
sı mı lazım geleceği hususuna gelince; içmecelere gelenlerden alınması
iktiza eden bu resmin, çeşitli masrafları ihtiva edebilecek olan bütün
ikamet masraflarının tutarı üzerinden istifa olunabileceğini tazammun
etmek üzere kanunda hiç bir sarahat veya delalet bulunmadığına ve ver-
gi hukuku bakımından bir resmin hangi matrahlar üzerinden istifası la-
zım geleceği hakkında açık bir metin olmadıkça bu mükellefiyetlerin
tevsian ve teşmilan tatbikine de cevaz ve mesağ görülemiyeceğine bina-
en hadisede bahis mevzuu olan içmelerden faydalanan her şahsın sadece
bu maksad için her defasında ödeyeceği ücret üzerinden muayyen ve mak-
tu bir resme tabi tutulmasının kanunun metin ve maksadına daha uygun o
lacağı mütalaa edilmiştir.
Genel Kurul E:1952/77, K: 1952/82
.................... 28.3.952 tarihli daire tutanağında açıklandığı
veçhile Umumi Hıfzıssıha Kanununun bahse konu olan 208 ve 209. madde-
lerinin halen yürürlükte olduğu kabul edilerek işin esasına geçildi.
....................
Umumi Hıfzıssıha Kanununun 209. maddesi içme veya kaplıca mahalli ola-
rak ilan edilen şehirler belediyesi tarafından, mevsiminde içme veya
kaplıcaya gelenlerden ikamet müddetine mahsus olmak üzere bir resim
tahsilini amir bulunduğu ve müsbet hukukta yer alan ikamet tabiri de
bulunulan yerde en az 24 saat manasına geldiği ve bu yerlerden ayni
günde gelip geçenlere mukim vasfını izafe, kanunda tasrih edilen ika-
met tabirini ihmal sayılması hasebiyle tecviz olunamıyacağı ve esasen
kanun vazıının kendilerinden resim alınacaklar hakkında, kaplıca veya
içmecelerden istifade edenler şeklinde bir hüküm sevk etmeyerek ikamet
kaydını koymuş olmasıda ikamet tabirinin işaret edilen şekilde tefsiri
ni ve alınacak rsemin yalnız ikamet edenlere hasrını zaruri kılacağı
cihetle Daire tutanağındaki azlık mütalaası bu sebeblerle 31.3.1952
tarihinde tasvip olundu.
BŞ/SE
 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA