kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ONUNCU DAİRE 1997 4016 1995 5940 22/10/1997
 
LİMİTED ŞİRKET TARAFINDAN, MESUL BİN GÖZLÜKÇÜ BULUNDURULARAK GÖZLÜK
TİCARETHANESİ AÇILABİLECEĞİ HK.<
Dava, davacı derneğin, limited şirkete ait gözlükçü ticaretha-
nesinin kapatılması için yaptığı başvurunun cevap verilmeksizin reddi-
ne ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
Açılan bu dava sonunda, Adana 1. İdare Mahkemesince; 3958 sayı-
lı Gözlükçüler Hakkında Kanunun 11. maddesinde, gözlükçü veya fenni
gözlükçü ünvanının yalnızca gözlükçülük ruhsatnamesini haiz olarak ti-
carethane açmış olanların kullanacaklarının belirtildiği, aynı yasanın
8. maddesinde ise, her gözlükçü ticarethanesinin başında ruhsatnameli
mesul bir gözlükçü bulunmasının şart kılındığı, bu haliyle, şirketle-
rinde, mesul bir gözlükçü bulundurulması şartıyla gözlük ticarethanesi
açabilmesine engel bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, dava dosyasının
incelenmesinden, kapatılması istenilen gözlükçü ticarethanesinde ruh-
satnameye sahip mesul bir gözlükçünün bulunduğunun, göz muayenesinde
kullanılan aletlere rastlanılmadığının, işyerinde göz hastalıkları uz-
manının çalıştırılmadığının bir tutanakla belirlendiğinin anlaşıldığı,
ruhsatlı mesul gözlükçü bulundurularak gözlük ticareti ile uğraşmak ü-
zere kurulan, göz muayenesi ve tedavisi yapılmayan işyerinin kapatıl-
ması yolunda davacı dernekçe yapılan başvurunun reddinde hukuka aykı-
rılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı dernek, kapatılmasını istedikleri işyerini işleten şir-
ketin ortaklarının göz hastalıkları uzmanı doktorlar olduğunu, doktor-
luk mesleğine ticari bir veche verilemeyeceğini, gözlükçülük yapılma-
ları halinde doktorluğu bırakmalarının gerektiği, 3958 sayılı Yasadaki
düzenlemenin gerçek kişiler hakkında olduğu, şirketler tarafından göz-
lükçülük yapılabileceği yolunda bir düzenlemenin bulunmadığı iddiasıy-
la anılan kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.
İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bo-
zulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3622 sayılı Ya-
sayla değişik 49.maddesinde yer alan sebeblerden birinin varlığı ha-
linde mümkündür.
Temyizen incelenen ve yukarıda özetlenen gerekçelere dayalı o-
larak verilen Adana 1. İdare Mahkemesinin 30.6.1995 tarih 1995/799
sayılı kararı, usul ve hukuka uygun olup, bozma nedeni bulunmadığı an-
laşıldığından, temyiz isteminin reddine ve anılan kararın onanmasına,
karar verildi. (MT/ES)
(DAN-DER; SAYI:95)

 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA