kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY
Vergi Dava Daireleri 2005/140 E.N , 2005/256 K.N.


Özet
YÜKÜMLÜNÜN İNCELEME ELEMANINA SUNMAYIP YARGILAMA SÜRERKEN MAHKEMEYE İBRAZ ETTİĞİ FATURA ÖRNEKLERİNİN, DAVALI İDAREYE TEBLİĞ EDİLİP GÖRÜŞÜ ALINDIKTAN SONRA, UYUŞMAZLIĞIN KARARA BAĞLANMASI GEREKTİĞİ HAKKINDA.


İçtihat Metni

1995 yılına ilişkin işlemleri incelenen davacı şirketin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı görüşüyle adına re'sen ağır kusur cezalı kurumlar vergisi salınmış ve fon payı hesaplanmıştır.

İçel 2.Vergi Mahkemesi 25.9.2001 günlü ve E:2001/13, K:2001/695 sayılı kararıyla; satış faturalarından bulunan hasılat ile gelir tablosunda beyan edilen hasılat arasındaki fark esas alınarak tarhiyat yapıldığı, davacının defter ve belgeleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu, dönem gelirinin 59.341.721.613 lira, dönem giderinin 59.709.984.590 lira olarak hesaplandığı ve 368.262.977 lira dönem zararı oluştuğunun tespit edildiği, bilirkişi raporuna yapılan itirazın yerinde görülmediği, davacı kurumun ilgili yılda 1.636.203.079 lira matrah beyan etmesi nedeniyle ortada re'sen tarhiyata konu olacak bir matrah farkı kalmadığı gerekçesiyle tarhiyatı kaldırmıştır.

Vergi dairesi müdürlüğünün temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesi 14.4.2004 günlü ve E:2002/3, K:2004/952 sayılı kararıyla; vergi inceleme raporu ile bilirkişi raporunun karşılaştırılmasından, davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların bir kısmının incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşıldığı, bu durumun bilirkişi raporuna yapılan davalı idare itirazında da belirtilerek, faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığının araştırılmadığının ileri sürüldüğü, yazılı yargılama yöntemini benimseyen İdari Yargılama Usulü Kanununun, davaların açılması, delillerin toplanması ve ilgililerce sonradan ibraz edilen belgelerin incelenmesini öngören 3,16,20 ve 21'inci maddelerindeki düzenlemeler nedeniyle, yargılama aşamasında dosyaya taraflarca sunulan ve sunulması kabul edilen belgeler hakkında diğer tarafın görüşünün alınması ve hüküm verilirken değerlendirilmesi gerektiği, bakılan davalarla ilgili her türlü incelemeyi kendiliğinden yapması 2577 sayılı Yasanın 20'nci maddesinde öngörülen idari yargı yerlerinin, taraflardan ya da ilgili diğer yerlerden gerek görülen belge ve bilgiyi istemelerine de olanak tanındığı, faturaların incelemeye sunulmaması sebebiyle yapılan vergilendirmeye ilişkin davada, ara karan uyarınca davacı tarafın sunduğu belgeler hakkında, davalı tarafın görüşü alınmadan hüküm kurulmasının, yargılama hukukuna uygun düşmediği, ara karan üzerine dosyaya sunulan faturaların örnekleri vergi idaresine tebliğ edilip, uygun bir süre tanınarak görüşü alınmadan verilen kararın hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle kararı bozmuştur.

Bozma kararına uymayan Mersin Vergi Mahkemesi 5.10.2004 günlü ve E:2004/1473, K:2004/1085 sayılı kararıyla; ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek olarak, bilirkişinin inceleme yaptığı tüm defter ve belgelerin inceleme elemanının incelediği belgeler olduğu, idareye sunulacak farklı bir belge bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyatın terkini yolundaki kararında ısrar etmiştir.

Israr kararı vergi dairesi müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş, vergi inceleme raporuna dayalı tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek ısrar kararının bozulması istenmiştir.

Savunmanın Özeti: Savunmada bulunulmamıştır.

Danıştay Tetkik Hakimi Gülsen BİŞKİN'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı Ahmet ALAYBEYOGLU'nun Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme ısrar kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

1995 yılı işlemleri incelenen yükümlü şirketin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edilerek adına re'sen salınan ağır kusur cezalı kurumlar vergisi.ile hesaplanan fon payını kaldıran vergi mahkemesi ısrar kararı vergi dairesi müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 256 ncı maddesinde, saklanması zorunlu her türlü defter, belge ve karnelerin muhafaza süresi içinde yetkili makam ve memurların istemi üzerine ibraz ve incelemeye sunulmasının mecbur olduğu hükme bağlanmıştır.

Vergi inceleme raporu ile bilirkişi raporunun karşılaştırılması sonucu, davacı şirket tarafından düzenlenen bir kısım faturaların vergi incelemesi sırasında ibraz edilmediği, bilirkişi raporuna idarece yapılan 26.6.2001 günlü itirazda da bu hususa değinildiği anlaşılmaktadır.

Yazılı yargılama yöntemini benimseyen İdari Yargılama Usulü Kanununun 3, 16, 20 ve 21 nci maddesi hükümleri gereğince yargılama aşamasında dosyaya taraflarca sunulan ve sunulması kabul edilen belgeler hakkında diğer tarafın görüşünün alınması ye hüküm verirken değerlendirilmesi gerekmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2 nci maddesinin 2 nci fıkrası gereğince, vergi mahkemeleri, vergi idaresine ait vergi incelemesi ve karşıt inceleme yapma yetkisinin kullanılışının hukuka uygunluğunu denetlemekle görevlidirler. Vergi idaresinin yerine geçerek vergi incelemesi ve karşıt inceleme yoluyla defter kayıtlarının ve bu kayıtların
dayanağı olan belgelerin gerçek duruma uygunluğunu araştıramayacakları tabiidir. Bu bakımdan mahkemece, davacının inceleme elemanına ibraz etmeyip mahkemeye sunduğu fatura örneklerinin davalı vergi idaresine tebliğ edilip, uygun bir süre verilerek görüşü alındıktan sonra uyuşmazlığı karara bağlanması gerekirken, yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu tarhiyatın terkini yolunda verilen karar hukuka uygun bulunmamıştır.

Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulüne, Mersin Vergi Mahkemesinin 5.10.2004 günlü ve E:2004/1473, K:2004/1085 sayılı ısrar kararının bozulmasına, yeniden verilecek kararda hüküm altına alınacağından yargılama giderleri yönünden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 18.11.2005 günüde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar vergi mahkemesi ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA