kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

AİHM
BOZÜYÜK - TÜRKİYE DAVASI


İçtihat Metni

BOZÜYÜK - TÜRKİYE DAVASI

2. DAİRE

(Başvuru no: 3595/05)

KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ

STRAZBURG

KARAR TARİHİ:19 Ocak 2010

İşbu karar Sözleşme'nin 44 § 2. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup şekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan ve (3595/05) başvuru no'lu davanın nedeni bu ülke vatandaşı Ali Bozüyük'ün (başvuran) 12 Ocak 2005 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur.

Başvuran Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) önünde İstanbul Barosu avukatlarından N. Gül tarafından temsil edilmektedir.

OLAYLAR

Başvuran 1956 doğumlu olup İstanbul'da ikamet etmektedir.

Başvuran 26 Ocak 1995 tarihinde Maliye Bakanlığı'nın açık artırma yoluyla satışını gerçekleştirdiği Hazineye ait bir taşınmazı 1.742.295.000 TL karşılığında (olayların meydana geldiği dönemde yaklaşık 29.500 Euro) satın almıştır.

Başvuran 9 Mart 1995 tarihinde borcunu ödemiş ve 29 Mart 1995 tarihinde taşınmazı tapuda kendi adına tescil ettirmiştir.

İstanbul İdari Mahkemesi üçüncül taraf olarak müdahil olmuş ve 12 Aralık 1995 tarihli bir karar ile açık artırmayla yapılan satış işlemini iptal etmiştir. Bu karar Danıştay tarafından onanmıştır.

Bunun üzerine taşınmaz tapu sicilinde yeniden Hazine adına tescil edilmiştir.

19 Eylül 1997 tarihinde başvuran taşınmazının değerine karşılık gelecek maddi tazminatın ödenmesi talebiyle Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesi 27 Mayıs 2002 tarihinde başvuranın talebini kısmen yerinde bulmuş ve Maliye Bakanlığını başvurana 3.065.503.266 TL (2.400 Euro) tutarında tazminat ödemeye mahkum etmiştir.

9 Şubat 2004 tarihinde Yargıtay bu kararı onamıştır.

Yargıtay ayrıca 23 Eylül 2004 tarihinde kararın tashihi talebini de reddetmiştir.

Maliye Bakanlığı 3 Nisan 2008 ve 30 Aralık 2008 tarihlerinde başvurana 1.742.300.000 TL (900 Euro) ve 3.477.330.000 TL (1.600 Euro) tutarındaki meblağları ödemiştir.

HUKUK

I. AİHS'NİN 6/1 VE AİHS'YE EK 1 NO'LU PROTOKOL'ÜN 1. MADDESİ'NİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI HAKKINDA

Başvuran Türkiye'deki yüksek enflasyon oranı karşısında uygulanan yasal faizin yetersiz olduğundan ve uzun bir dönem boyunca (iki yıl altı aydan fazla bir süre) lehinde verilen yargı kararına rağmen İdarenin bunu icra etmediğinden şikayetçi olmaktadır.

Hükümet kabuledilebilirliğe ilişkin iç hukuk yollarının tüketilmediğini ve başvuranın Borçlar Kanunu'nun 105. maddesinde öngörülen başvuru yolunu kullanmadığını savunmaktadır.

Başvuran Hükümetin bu savına karşı çıkmaktadır.

Aka-Türkiye kararına (23 Eylül 1998) atıfta bulunan AİHM, Hükümetin itirazını reddetmektedir. AİHM ayrıca 35. madde uyarınca başvurunun herhangi bir kabuledilemezlik gerekçesi içermediğini kaydetmektedir. Bu nedenle başvuru kabuledilebilir niteliktedir.

Esas hakkında, AİHM daha önce de müteaddit kez mevcut başvurudakine benzer sorunların dile getirildiğini ve AİHS'nin 6/1 ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiği sonucuna vardığını hatırlatır (Bkz. Kaçar vd.-Türkiye no: 38323/04, 38379/04, 38389/04, 38403/04, 38423/04, 38510/04, 38513/04 ve 38522/04, 22 Temmuz 2008 ve Hüseyin Ateş ve Mehmet Ateş-Türkiye no: 28270/02, 13 Ekim 2009). AİHM, İdarenin başvurana olan borcunun bir kısmını iç hukuktaki nihai kararın ardından iki yıl altı ayın sonunda ödediğini hatırlatır.

AİHM, ulusal mahkemeler tarafından başvurana tahsis edilen tazminatın ödenmesinde yaşanan bu gecikmeyi İdareye yüklemektedir. Bu gecikme, AİHM'yi, başvuranın kamu yararının gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozan alışılmışın dışında ve ölçüsüz bir yüke katlanmak zorunda kaldığı yönünde düşünmeye sevk etmektedir (Bkz. Vaide Yıldız vd.-Türkiye no: 13721/04, 20 Ekim 2009).

Sonuç itibarıyla, AİHS'nin 6/1 ve Ek 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesi ihlal edilmiştir.

II. AİHS'NİN 41. MADDESİ'NİN UYGULANMASI HAKKINDA

41. madde ile ilgili olarak başvuran, açık artırmayla satın aldığı taşınmazın gerçek değerine karşılık geldiğini öne sürdüğü 961.530 Euro'yu maddi tazminat olarak talep etmektedir. Başvuran ayrıca 50.000 Euro manevi tazminat talep etmektedir.

Hükümet bu meblağlara karşı çıkmaktadır.

Aka kararında benimsenen hesaplama yöntemi ve ilgili ekonomik veriler ışığında, AİHM, olayların meydana geldiği dönemde ilgili yasal faiz oranı ile birlikte başvuranın alacaklı olduğu meblağın karşılığı olarak adı geçene 30.600 Euro maddi tazminat ödenmesini uygun görmektedir.

AİHM ayrıca, ödeme tarihi ve süresi konusundaki belirsizlik nedeniyle başvuranın belirli bir ölçüde manevi zarara uğradığını ve bunun yalnızca ihlalin tespiti ile giderilemeyeceğini kabul etmektedir. AİHM hakkaniyete uygun olarak başvurana 2.000 Euro manevi tazminat ödenmesini kararlaştırmaktadır.

Başvuran son olarak iç hukukta yapmış olduğu yargılama giderleri, avukatlık ücreti, AİHM'ye yönelik posta ve tercüme masrafları için 12.010 Euro yargılama gideri talep etmektedir. Başvuran bu bağlamda, İstanbul Barosunun avukatlık ücret tarifesini, avukatı ile yapılan sözleşmeyi ve tercüme masraflarını gösterir faturaları kanıtlayıcı belge olarak sunmaktadır.

Hükümet AİHM'yi dayanaktan yoksun kaydettiği bu talepleri reddetmeye çağırmaktadır.

Mahkemeye sunulan deliller ve bu konudaki yerleşik içtihat ışığında başvurana yargılama giderleri için 2.000 Euro ödenmesini uygun görmektedir.

AİHM gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası'nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı orana üç puanlık bir artışın ekleneceğini kaydetmektedir.

BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,

1. Başvurunun kabuledilebilir olduğuna;

2. AİHS'nin 6/1 maddesinin ve Ek 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;

3. a) AİHS'nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, miktara yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutularak ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden TL' ye çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet tarafından başvurana:

i. 30.600 (otuz bin altı yüz) Euro maddi tazminat ödenmesine;

ii. 2.000 (iki bin) Euro manevi tazminat ödenmesine;

iii. yargılama masraf ve harcamaları için 2.000 (iki bin) Euro ödenmesine;

b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet tarafından, Avrupa Merkez Bankası'nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına;

4. Adil tatmine ilişkin diğer tüm taleplerin reddine;

KARAR VERMİŞTİR.

İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHM'nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3. paragraflarına uygun olarak 19 Ocak 2010 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.


 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA