kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

AİHM
KURT VE DİĞERLERİ - TÜRKİYE DAVASI

İlgili Kavramlar

ADİL YARGILANMA HAKKI
İNSAN HAKLARINA SAYGI YÜKÜMLÜLÜĞÜ

İçtihat Metni

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
KURT VE DİĞERLERİ- TÜRKİYE DAVASI (Başvuru no:13932/03)

KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ
STRAZBURG
23 Ocak 2007

İşbu karar AİHS'nin 44§2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli bazı düzeltmelere tabi olabilir.
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan ve 13932/03 başvuru no'lu davanın nedeni bu ülke vatandaşları olan Mustafa Kurt, Fatma Kurt, Emine Kurt, Fatma Fırat, Zeynep Fırat ve Zübeyde Yalçınkaya (başvuranlar), Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne (AİHM) 28 Mart 2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin Temel İnsan Haklarını güvence altına alan 34. maddesi uyarınca yapmış oldukları başvurudur.

OLAYLAR

I. DAVA KOŞULLARI

Başvuranlar Gaziantep ili Nizip ilçesinde ikamet etmektedirler.

1999 yılında, başvuranlara ait taşınmazlar Birecik Barajı projesi çerçevesinde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından kamulaştırılmıştır.

Bir bilirkişi komisyonu bu arazilerin değerini saptamış ve kamulaştırma bedelleri mülkün devir tarihinde başvuranlara ödenmiştir.

Ödenen tutar üzerinde anlaşmazlık doğması üzerine başvuranlar, Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi'ne her bir taşınmaz için kamulaştırma bedelinin artırılması talebiyle başvuruda bulunmuşlardır.

Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi başvuranları kısmen haklı bulmuş ve İdare tarafından başvuranlara hisseleri oranında ek kamulaştırma bedelinin ödenmesine karar vermiştir.

Yargıtay, ilk derece mahkemesi kararını onamıştır.

İdare, 2002 yılında sözkonusu kamulaştırma bedellerini ödemiştir.

HUKUK AÇISINDAN

I. 1 NO'LU EK PROTOKOL'ÜN 1. MADDESİ'NİN İHLAL EDİLDİĞİİDDİASI HAKKINDA

Başvuranlar, Türkiye'deki yüksek enflasyon oranı karşısında yetersiz kalan gecikme faizi nedeniyle ek tazminatın değer kaybettiğinden şikayetçi olmakta ve bu itibarla 1 No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesine gönderme yapmaktadırlar.

A. Kabuledilebilirlik Hakkında

Hükümete göre, başvuranlar tarafından icra takibi başlatılmadığı için AİHS'nin 35 § 1. maddesinde öngörüldüğü gibi iç hukuk yolları tüketilmemiştir.

AİHM, buna benzer bir itirazı daha önce reddettiğini hatırlatmaktadır (Bkz., diğerleri arasında, Yalçınkaya-Türkiye, no: 14796/03, 2 Şubat 2006, Yılmaz-Türkiye, no: 28171/02, 21 Temmuz 2005, Metaxas-Yunanistan, no: 8415/02, 27 Mayıs 2004 ve Karahalios-Yunanistan, no: 62503/00, 11 Aralık 2003). AİHM, bu kararından ayrılmasını gerektirecek hiçbir neden bulamamakta ve bu nedenle Hükümet'in itirazını reddetmektedir.

AİHM, içtihatlarından doğan kriterler ışığında (Bkz., özellikle Akkuş, adıgeçen karar) ve elindeki mevcut unsurların tümünü gözönüne alarak, başvurunun esastan incelenmesi gerektiği kanaatine varmıştır. AİHM, başvuruda başka hiçbir kabuledilemezlik gerekçesi ile karşılaşılmadığını tespit etmiştir.

B. Esas Hakkında

AİHM daha önce bu davanınkine benzer soruları gündeme getiren başka davalar da incelemiş ve 1 No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmıştır (Bkz., Akkuş, adıgeçen karar, ve Aka, adıgeçen karar).

AİHM, mevcut davayı incelemiş ve Hükümet'in davayı farklışekilde sonuçlandıracak hiçbir tespit ve delil sunmadığı kanaatine varmıştır. Ulusal mahkemelerin kararına göre kamulaştırmayı yapan İdare tarafından başvuranlara verilmesi gereken ek tazminatın ödenmesindeki gecikme, başvuranları, mülklerinin kamulaştırılmasına ilaveten ayrı bir zarara daha sokmuştur. Sözkonusu davanın toplam fiili süresi ile ikiye katlanan bu gecikme, AİHM'yi, başvuranların genel yararın gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması,

Sonuç olarak AİHM, I No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir.

II. AİHS'NİN 6 § 1. MADDESİ'NİN İHLAL EDİLDİĞİİDDİASI HAKKINDA

Başvuranlar, yürütülen adli işlemlerin süresinin AİHS'nin 6 § 1. maddesini ihlal ettiğinden şikayetçi olmaktadırlar.

A. Kabuledilebilirlik Hakkında

AİHM, sözkonusu şikayetin AİHS'nin 35 § 3. maddesine göre açıkça dayanaktan yoksun ilan edilemeyeceğine kanaat getirmiştir. Başka hiçbir kabuledilemezlik gerekçesi bulunmamaktadır.

B. Esas Hakkında

1 No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesi kapsamında ulaşılan sonuç dikkate alındığında, AİHM şikayetin ayrıca Sözleşme'nin 6 § 1. maddesi açısından incelenmesine gerek olmadığına karar vermiştir.

III. AİHS'NİN 41. MADDESİ'NİN UYGULANMASI HAKKINDA

A. Maddi ve Manevi Tazminat

Başvuranlar, 310.000 Euro tutarında maddi zarara uğradıklarını iddia etmektedir. Başvuranlar ayrıca manevi tazminat olarak 500.000 Euro talep etmektedir.

Hükümet, bu iddialara karşı çıkmaktadır.

AİHM, Akkuşkararında benimsenen hesaplama yöntemini gözönünde bulundurarak ve ilgili ekonomik veriler ışığında, başvuranlara toplu olarak 77.500 Euro maddi tazminat ödenmesine karar vermiştir.

Manevi tazminat hususunda ise AİHM, mevcut dava koşullarında, 1 No'lu Ek Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğinin tespitinin adil tazmin için başlı başına yeterli olduğuna kanaat getirmiştir.

B. Masraf ve Harcamalar

Başvuranlar, masraf ve harcamalara ilişkin bir talepte bulunmamışlardır. Bu nedenle AİHM, bu ad altında herhangi bir ödeme yapılmasının gerekli olmadığı kanaatine varmıştır.

C. Gecikme Faizi

uyguladığı faiz oranına üç puan eklenecektir.

BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK AİHM OYBİRLİĞİYLE,

1-Başvurunun kabuledilebilir olduğuna;

2-Ek 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;

3-AİHS'nin 6 § 1. maddesine dayanan şikayetin ayrıca incelenmesine gerek olmadığına;

4-a) AİHS'nin 44 § 2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, döviz kuru üzerinden Y.T.L.'ye çevrilmek üzere ve miktara yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutularak, Savunmacı Hükümet tarafından başvuranlara maddi tazminat için 77.500 Euro (yetmiş yedi bin beş yüz) ödenmesine;

b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet tarafından, Avrupa Merkez Bankası'nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eşit oranda faiz uygulanmasına;

5. Adil tazmine ilişkin diğer taleplerin reddine; karar vermiştir.

İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHM'nin iç tüzüğünün 77 §§ 2 ve 3.maddesine uygun olarak 23 Ocak 2007 tarihinde yazıyla bildirilmiştir.

 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA