kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ONİKİNCİ DAİRE 1996 1059 1995 5075 27/03/1996
 
KARAYOLLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜNDE UZMAN OLARAK 1.DERECENİN 4.KADEMESİNDE
1100 EK GÖSTERGE İLE GÖREV YAPAN DAVACIYA 657 SAYILI YASANIN 418 SA-
YILI KHK İLE DEĞİŞİK 43/B-2 MADDESİNDE ÖNGÖRÜLDÜĞÜ ŞEKİLDE DAVALI İDA-
RENİN GENEL İDARE HİZMETLERİ SINIFI 1,2,3, VE 4.DERECELİ KADROLARINDAN
BİRİNE DOĞRUDAN ATANMAMIŞ OLMASI NEDENİYLE EVVELCE BULUNDUĞU ASTSUBAY-
LIK GÖREVİNDEN DOLAYI EMSALLERİ ASTSUBAYLARA UYGULANAN 1500 EK GÖSTER-
GEDEN YARARLANDIRILMAMASINDA HUKUKA AYKIRILIK BULUNMADIĞI HK.<
Karayolları Genel Müdürlüğünde uzman olarak görev yapan ve bu görevi
karşılığı 1100 ek göstergeden yararlandırılan davacı, daha önce Astsu-
baylık yaptığını, 926 sayılı yasaya göre emsali astsubaylara 1500 ek
gösterge uygulandığını, 657 sayılı yasanın 43. maddesinin 241 sayılı
KHK ile değiştirilerek diğer hizmet sınıflarından Genel İdare Hizmet-
leri Sınıfındaki 1, 2, 3. ve 4. derece kadrolu görevlere atananlara
uygulanacak ek göstergelerin ilgililerin kazanılmış hak aylık derece-
lerine göre kariyerleri ile ilgili sınıflarda alabilecekleri ek gös-
tergelerden düşük olamayacağı hükmünün getirildiğini öne sürerek ken-
disine bu hüküm uyarınca 1500 ek gösterge ödenmesi için yaptığı başvu-
runun reddine ilişkin işlemin iptali ile 1.7.1984 tarihinden itibaren
hesaplanacak parasal hakları tutarının yasal faiziyle birlikte ödenme-
sine hükmedilmesi istemiyle dava açmıştır.
Ankara 9. İdare Mahkemesinin 18.5.1994 günlü, 1994/678 sayılı
kararıyla; 657 sayılı yasanın 418 sayılı KHK ile değişik 43/B-2. mad-
desinde, kurumların 1, 2, 3. ve 4. dereceli kadrolarına atananlara uy-
gulanacak ek göstergelerin ilgililerin daha önce bulunmuş oldukları
kariyerleri ile ilgili sınıf veya ekli I sayılı cetvelin genel idare
hizmetleri sınıfı (g) bölümünde belirtilen görevlerde kazanılmış hak
aylık derecelerine göre alabilecekleri ek göstergeden düşük olamayaca-
ğı hükmünün yer aldığı, bu hüküm ile başka hizmet sınıflarından genel
idare hizmetleri sınıfının 1, 2, 3. ve 4. dereceli kadrolu görevlerine
atananların, atandıkları yeni görevlerinde eski durumlarına göre daha
az ek gösterge almalarının önlenerek, bu durumda olanların ek gösterge
yönünden herhangi bir kayba uğramamalarının amaçlandığı, ilk dört de-
rece kadrodan daha düşük kadro derecelerine atananların bu madde hük-
münden yararlanmaları olanağı bulunmadığı, olayda, 10.7.1952 tarihinde
astsubay çavuş olarak göreve başlayıp 23.11.1957 tarihinde yetersizlik
nedeniyle üst çavuş rütbesiyle emekli edilen davacının 8.9.1958-
18.11.1958 tarihleri arasında Yapı Kredi Bankasında çalıştıktan sonra
29.12.1958 tarihinde davalı idarede işçi olarak çalışmaya başlayan da-
vacının 1.12.1970 tarihinde 8. derecenin 3. kademesinden evrak memur-
luğuna atandığı, daha sonra 22.2.1977 tarihinde 3. derecenin 4. kade-
mesi ile uzmanlık kadrosuna atandığı, halen de 1. derecenin 4. kademe-
sinde bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda da 926 sayılı Kanuna tabi
olarak yaklaşık beşbuçuk yıl görev yaptıktan sonra üstçavuş rütbesinde
iken emekli edilen davacının 657 sayılı yasanın yukarıda sözü edilen
43.madde hükmünde öngörüldüğü şekilde davalı idarenin genel idare hiz-
metleri sınıfı 1, 2, 3. ve 4. dereceli kadrolarından birine doğrudan
atanmamış olması nedeniyle, astsubaylık kariyerinden dolayı, emsaller
astsubaylara uygulanan ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin
işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine
karar verilmiştir.
Davacı, ek gösterge talebini 241 ve 243 sayılı KHK hükümlerine
dayandırdığı halde, mahkemece olay tarihinde yürürlükte bulunmayan 418
sayılı KHK hükümleri esas alınarak karar verildiğini, 418 sayılı KHK-
nin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğini, iptal edilmiş bir hükme da-
yalı olarak karar verilemeyeceğini, emsal olarak belirttiği kişilerin
durumlarının incelenmediğini öne sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının
temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.
İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz
yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü
Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması ha-
linde mümkündür. Ankara 9. İdare Mahkemesince verilen 18.5.1994 günlü,
1994/678 sayılı karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup,
bozulmasını gerektirecek bir sebep de bulunmadığından temyiz isteminin
reddi ile anılan kararın onanmasına karar verildi. (MT/NÇ)

(DAN-DER; SAYI:92)



 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA