kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ÜÇÜNCÜ DAİRE 1987 516 1986 1390 19/02/1987
 
KENDİSİNE AİT İŞYERİNDEKİ EMTİANIN VE TİCARİ İŞ VE İŞLEMLERİN BAŞKALA-
RINA AİT OLDUĞUNUN İSPATININ BUNU İDDİA EDEN İŞYERİ SAHİBİNE DÜŞTÜĞÜ
HK.<
Uyuşmazlık, demir ticareti yapan mükellefin 1983 takvim yılına ait he-
saplarının incelenmesi sonucu tesbit edilen matrah farkı üzerinden re-
sen salınan gelir vergisiyle kesilen kaçakcılık cezasına karşı açılan
davayı; kabul ederek vergi cezasının terkinine karar veren Vergi Mahke
mesi kararının; bozulması isteminden ibarettir.
Olayda, perakende ve toptan demir ticareti ile uğraşan mükellefin 1983
yılına ait defter ve belgeleri ile özel defterleri üzerinden yapılan
inceleme sonucu bazı alış ve satışlarını yasal defterine intikal ettir
mediği saptanmış bulunmaktadır.
213 sayılı V.U.K.nun 3.maddesi, "İktisadi, ticari ve teknik icaplara
uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutat olmayan bir duru-
mun iddia olunması halinde ispat külfeti bunu iddia eden tarafa ait-
tir" hükmünü taşımaktadır. Bir iş yerinde yapılan ticari iş ve işlemle
rin bu işyerine ve buranın sahibine ait olması gereği normal, mutad ve
herkesin böyle bildiği ve kabul ettiği bir husus olduğuna göre, kendi-
sine ait işyerindeki emtianın ve ticari iş ve işlemlerin başkalarına
ait olduğu yolundaki iddiayı ispat külfeti, bunun iddia eden işyeri
sahibine düşer.
Olayda ise, "1561 sokak, No:37-İzmir" adresindeki işyerinin mükellefe
ait olduğu ihtilafsızdır. Inceleme sırasında, mükellef tarafından, iş-
yerinin başkaları tarafından da kullanıldığına ilişkin herhangi bir id
dia ileri sürülmediği gibi, işyerinde mevcut veya yıl içinde satılan
emtianın bir bölümünün kendisine ait olmadığı yolunda bir bilgi de in-
celeme elemanına beyan edilmemiştir. Esasen mükellefin özel defterinde
yazılı demir alış ve satışlarından bir kısmının başka firmalara ait ol
duğuna ilişkin bir bilgi ve kaydın da, sözü edilen özel defterde veya
işyerine ait başkaca defter ve belgelerde de bulunmadığı anlaşılmakta-
dır. Kendisine ait emtianın yanınd başka kişi veya firmalara ait tica-
ri emtiayı bulunduran işyeri veya depo sahibinin, kendisine ait olma-
yan emtia için ayrıca mal giriş-çıkış kayıtları tutmak, emtianın sahi-
bi tarafından düzenlenmiş mal teslim emri, emtiayı satın alan tarafın-
dan imzalanmış tesellüm vesikası gibi belgeler araması ve bunları muha
faza etmesi ve böylece emtia sahibine istendiği her an hesap verebile-
cek biçimde kayıtlar tesis etmesi, ticari iş ve işlemlerin tabii bir
gereğidir. Dava dilekçesi ile ortaya konulan bu iddiayı ispat zımnında
bu tür belgelerin verilmemiş olduğu açıktır. Böyle olunca da; Vergi
Mahkemesince mükellefin işletme defteri, dava dilekçesine eklediği fa-
tura fotokopileriyle özel defterindeki kayıtların karşılaştırılması su
retiyle, mükellefin sözü edilen işyerinin kendisinden başka iki kişi
tarafından da kullanıldığı, ilgili döneme ait ve özel defterde yazılı
bir kısım demir satışlarının bu şahıslara ait olduğu sonucuna varıla-
rak tarhiyatın kaldırılmasında isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenle temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararı-
nın bozulmasına, mükellef davasının reddine karar verildi.

BŞ/EK
 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA