kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
DÖRDÜNCÜ DAİRE 1993 794 1990 3511 18/02/1993
 
MÜŞTERİLERDEN GİDER KARŞILIĞI OLARAK KABUL EDİLEN MEBLAĞLARIN HASILATA
İLAVESİ VE BELGELENDİRMEK ŞARTIYLA YAPILAN HARCAMALARIN GİDER OLARAK
GÖSTERİLMESİ GEREKECEĞİ HK.<
Gümrük Komisyonculuğu işi ile uğraşan davacının 1988 takvim yılı işlem
lerinin incelenmesi sonucunda yıl içinde elde ettiği hasılatın bir kıs
mını düzenlediği faturalarda gider karşılığı yapılan tahsilat olarak
gösterdiği ve defterlerine gelir olarak intikal ettirmediği, ayrıcı
gerçeği ifade etmeyen gider pusulalarına dayanarak giderlerini şişirdi
ği saptanarak re'sen takdir olunan matrah üzerinden adına gelir vergi-
si salınmış ve kaçakçılık cezası kesilmiştir. Vergi Mahkemesi kararı
ile, Gelir Vergisi Kanununun 65 ve 66.maddeleri karşısında, 1615 sayı-
lı Gümrük Kanununun 166.maddesi uyarınca gümrük işlerini takip ettiği
kişi ve kuruluşların vekili durumunda olan davacının bu işlemlerin ne-
ticelenmesine kadar müşteriler adına yapılan giderlere ilişkin belgele
rin müşteriler adına düzenlenmesinde ve bu giderlerin kendi hesapları
ile ilgilendirilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle ceza
lı tarhiyat kaldırılmıştır. Vergi Dairesi Müdürlüğünce mahkeme kararı-
nın bozulması istenmektedir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 65.maddesinde "Serbest Meslek faali
yeti" sermayeden ziyade kişisel mesaiye ilmi veya mesleki bilgiye veya
ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi ol-
maksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılması ola-
rak tanımlanmış, serbest meslek kazancının tespitini belirleyen 67.mad
desinde ise serbest meslek kazancının bir hesap dönemi içinde serbest
meslek faaliyeti karşılığı olarak tahsil edilen para ve ayınlar ve di-
ğer suretle sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerden bu
faaliyet dolayısıyla yapılan giderler indirildikten sonra kalan fark
olduğu, müşteri veya müvekkilden serbest meslek faaliyetleri ile ilgi-
li olmak üzere para ve ayın şeklinde alınan gider karşılıklarının ka-
zanca ilave edileceği, aynı maddenin dördüncü paragrafında ise vergi,
resim, harç keşif, şehitlik, bilirkişilik ve ekspertif gibi hususlara
harcanmak üzere müşteri veya müvekkilden alınan ve tamamen bu hususla-
ra sarf edilen para ve ayınların kazanç sayılmayacağı belirtilmiştir.
Olayda, davacının 1987 yılı içinde elde ettiği hasılatının önemli bir
kısmını düzenlediği faturalarda gider karşılığı yapılan tahsilat ola-
rak gösterdiği, bunları defter kayıtlarına gelir olarak intikal ettir-
mediği tespit edilmiştir. İnceleme raporu eki tutanakta, faturalarda
müşteri adına ödenen gümrük, vergi ve resim makbuzlarının tutarı ile
diğer masrafların ve komisyon tutarının yer aldığı, katma değer vergi-
sinin sadece komisyon tutarı üzerinden hesaplandılğı ve defterlere de
hasılat olarak sadece komisyon tutarlarının kaydedildiği, diğer masraf
ların ise çeşitli isimlerle faturalarda yer aldığı tespit edilmekte-
dir. İnceleme elemanı bu tespitlere göre, gümrük vergi ve resimleri dı
şında kalan ve faturalarda "müteferrik giderler", "sair harcamalar",
"tahlil ve muayene, aktarma", "hammaliye" ve "navlun" gibi başlıklar
adı altında yer alan ve harcandığı yerleri belgelendirilemeyen tahsila
tın, kayıtlara intikal ettirilen gerçek gider-gayrisafi hasılat oranı-
na göre harcanmış olabileceği kabul edilen tutarın üzerindeki bölümün
matraha ithali ile vergilendirilmesini önermiştir. Müşteriden gider
karşılığı olarak tahsil edilen bu paraların hasılata ilavesi ve belge-
lendirilmek şartıyla yapılan harcamaların gider olarak gösterilmesini
Gelir Vergisi Kanununun 67.maddesi gereği olduğundan, serbest meslek
kazancının tespitinde, inceleme elamanınca önerilen esas dairesinde ya
pılan hesaplama ile söz konusu hasılatın davacıda kalan bölümünün bulu
nup vergilendirilmesinde kanuna ve usule aykırılık bulunmamaktadır. Bu
na rağmen kararda yazılı gerekçelerle söz konusu verginin terkininde
isabet görülmemiştir.
Davacı, Mustafa Durmaz adına yemek karşılığı olarak gider pusulası tan
zim etmiş ve bunları defterine gider olarak kaydetmiştir. İnceleme ele
manınca düzenlenen rapor ekinde bu şahsın kavehane işlettiği ve götürü
usulde gelir vergisi mükellefi olduğu tespit edilmiştir.
Davacı, gider pusulası tanzim ettiği kişinin kebabçı olduğunu, incele-
me elamanınca kahvehane işleticisi aynı isimli başka şahsın ifadesine
başvurulduğunu ileri sürerek kebabçı olan şahsın noter onayı, ifadesi-
ni dosyaya ibraz etmiştir. Ancak burada tartışılacak konu gider pusula
sını imzalayan kişinin yaptığı işin niteliğinden çok, giderin niteliği
dir. Gelir Vergisi Kanununun 68.maddesinde sıralanan mesleki giderler
arasında yemek giderlerine yer verilmemiştir. Yemek giderlerlerinin,
glerin elde edilmesi için yapılan harcama olalrak kabulü ile hasılat-
tan düşülebileceğinin kabulünde de isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle, Vergi Dairesi temyiz isteminin kabulüne, Adana 1.Vergi Mah
kemesinin 3.5.1990 günlü ve 1990/597 sayılı kararının bozulmasına ka-
rar verildi.


BŞ/SE



 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA