kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ALTINCI DAİRE 1988 421 1987 1627 29/03/1988
 
MAHALLİNDE YAPILAN KEŞİF VE BİLİRKİŞİ İNCELEMESİ SONUCU, DAVACI PARSE
LİNDE BULUNAN BİZANS DEVRİNE AİT SARNIÇ KALINTISININ TARİHİ ESER OLMA
VASIF VE NİTELİKLERİNİ TAMAMEN YİTİRDİĞİ ANLAŞILDIĞI GEREKÇESİYLE MAH-
KEMECE; SARNIÇIN ALTTA AYNEN KORUNMAK KOŞULUYLA STATİL OLARAK ÇÖZÜMLEN
MİŞ OLAN PROJENİN HAZIRLANARAK BÖLGE KURULUNA İLETİLMESİ HALİNDE ÜSTTE
YENİ BİR BİNA YAPILABİLECEĞİNE İLİŞKİN YÜKSEK KURUL KARARININ İPTALİNE
KARAR VERİLMİŞSE DE SÖZ KONUSU SARNICIN MEVCUT OLAN BÖLÜMÜNÜN ONARILA-
RAK ESKİ HALE GETİRİLMESİNİN MÜMKÜN OLUP OLMADIĞININ, MÜMKÜN İSE O HA-
LİYLE TARİHSEL VE SANATSAL ÖZELLİĞİ VE KÜLTÜR VARLIĞI NİTELİĞİNİ SÜRDÜ
RÜP SÜRDÜRMEYECEĞİNİN BELİRLENMESİ GEREKTİĞİ NEDENİYLE EKSİK İNCELEME-
YE DAYALI MAHKEME KARARININ BOZULMASI HK. <
Dava, Bizans devrine ait sarnıcın altta aynen korunmak koşuluyla sta-
tik olarak çözümlenmiş olan projenin hazırlanarak Taşınmaz Kültür ve
Tabiat Varlıkları Bölge Kuruluna iletilmesi halinde üstte yeni bir bi-
na yapılabileceğine ilişkin Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu
kararının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince yörede yaptırı-
lan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda satnıcın
belli bir noktaya kadar eskilik halini arzetmekle birlikte bazı kısım-
larını yitirmiş ve çevresi ile ilişkisini kaybetmiş olduğu, tarihi ve
özgün fonksiyonunu artık göremediği, görmesininde söz konusu olmadığı,
taşıyıcı sütunları ve başlıklarının halen yerinde durmakla birlikte to
noz dokusunun çözmek veya yok olmak gibi tehlikeli noktaya varacak şe-
kilde yıprandığı ve dolayısı ile tarihi eser olma vasıf ve nitelikleri
ni tamamen yitirdiğinin belirtildiği, açıklamalar karşısında davalı
idarece tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle
işlem iptal edilmiş, bu karar davalı idarece temyiz edilmiştir.
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 6.maddesin-
de, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları sayılmış, 19.yüzyıla
kadar yapılmış olanlar korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı ola-
rak kabul edilmiştir. Söz konusu sarnıcın 19.yüzyıldan çok önce Bizans
döneminde yapıldığı ve 2863 sayılı yasa kapsamında olduğu açıktır.
Ancak 2863 sayılı yasa ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre bir taşın
mazın korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olarak tescili için
19.yüzyıldan önce yapılmış olması tek başına yeterli olmayıp, tarihsel
sanatsal ve bölgesel bakımdan özellikler taşıması ve korunmasında kamu
yararının bulunması gereklidir.
Konuya bu açıdan bakıldığında, söz konusu sarnıcın, mevcut olan bölümü
nün onarılarak eski hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının, müm-
kün ise o haliyle tarihsel ve sanatsal özelliği ve kültür varlığı nite
liğini sürdürüp sürdüremiyeceği hususunun belirlenmesi zorunludur.
Bu nedenle dosyanın incelenmesinden büyük bir bölümü komşu parsellerde
ki binaların yapımı sırasında tamamen tahrip edilen, üst kısmında cad-
de seviyesinden 2 metre yükseklikte tonozları bulunduğu anlaşılan sar-
nıcın, dadece bu parsele isabet eden bölümünün restorasyonu halinde
sarnıç olarak kültür varlığı yönünden ve karar yararı açısından bir
değer ifade edip etmeyeceği, tarihsel ve sanatsal özelliklerini yansı-
tıp yansıtmayacağı konularında araştırma yapıldıktan sonra karar veril
mesi gerektiği açıktır.
Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı temyiz konusu İdare Mahke
mesi kararının bozulmasına karar verildi. (DAN-DER SAYI:72-73) RD/YÖ
 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA