kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ÜÇÜNCÜ DAİRE 1995 1073 1994 2673 04/04/1995
 
YAPTIĞI İŞİN MEVSİMLİK OLMASI DOLAYISIYLA HER YIL AYNI ŞEKİLDE İŞE BAŞ
LAYIP YILIN BELLİ AYINDA İŞİNE ARA VEREN DAVACININ G.V.K.NUN GEÇİCİ
35.MADDESİ UYARINCA İLK DEFA İŞE BAŞLADIĞINDAN SÖZ EDİLEMİYECEĞİNDEN
HAYAT STANDARDI TEMEL GÖSTERGE TUTARININ TAM OLARAK UYGULANMASI SURE-
TİYLE BULUNAN MATRAH ÜZERİNDEN YAPILAN TARHİYATTA YASAYA AYRILIK BULUN
MADIĞI HK.<
Gazino işletmeciliği işi ile iştigal eden davacının 1992 takvim yılı
beyannamesinde beyan ettiği kazancının hayat standardı temel gösterge-
lerine göre düşük olması nedeniyle belirlenen matrah farkı üzerinden
adına ikmalen salınan gelir vergisi ele kesilen ağır kusur cezasına
karşı açılan davayı; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 116.maddesine
göre tarhiyat yapılabilmesi için, yıl içinde işe başlayan veya işi bı-
rakan mükellefler için faaliyette bulunan sürelerin gözönünde bulundu-
rulması gerektiğinin belirtildiği, dosyadaki belgelerin incelenemesin-
dan, davacının uyuşmazlık yılında 30.5.1992 tarihinde işe başladığı ve
31.12.1992 tarihinde terkettiğinin görüldüğü, hal böyle olunca davacı-
nın uyuşmazlık döneminde yedi ay faaliyette bulunduğu, bu yedi aylık
faaliyete göre beyan edilecek matrahın 18.200.000.-lira olması gerekti
ği, davacı tarafından da aynı miktarda beyanda bulunulmuş olması karşı
sında vergiye tabi matrah farkı bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek
cezalı tarhiyatı kaldıran Hatay İkinci Vergi Mahkemesinin 3.3.1994 gün
ve E:1993/474, K:1994/88 sayılı kararının; mevsimlik işlerde işi bırak
manın geçici terk olarak kabul edildiği, bu nedenle tam sene üzerinden
yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa 3689 sayılı Kanunun 7.maddesiyle ek-
lenen Geçici 35.maddesinin 1.fıkrasında, 1.1.1990-31.12.1999 tarihleri
arasında, gerçek usulde gelir vergisine tabi ticari kazanç sahipleri
ile serbest meslek erbabının bu maddede belirtilen hayat standardı esa
sına tabi olduğu, aynı maddenin 6.fıkrasında da, bu maddenin yürürlük-
te olduğu tarihlerde, Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 116.maddesinin
bu maddeye aykırı hükümlerinin uygulanayıyacağı açıklanmış bulunmakta-
dır.
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 161.maddesinde; vergiye tabi olmayı ge
rektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesinin işi bırak
mayı ifade ettiği, işin herhangi bir sebep yüzündün geçici bir süre
için durdurulmasının ise, işi bırakma sayılmayacağının kabul edildiği,
öteyandan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3689 sayılı Kanunun 7.
maddesiyle eklenen geçici 35.maddesinin 2/f fıkrasında da, götürü usul
den gerçek usule geçen mükellefler de dahil olmak üzere, yeni işe baş-
layan mükelleflerde temel gösterge tutarının; işe başlanılan yılda mü-
kellefin faaliyette bulunduğu yörede uygulanan temel gösterge tutarı-
nın yarısı olarak dikkate alınacağı hükme bağlanmıştır.
Dava dosyasındaki belgelerin incelenmesinden, davacının daha önce ver-
gi dairesinin aynı işten dolayı mükellefi olduğu, yani ilk defa işe
başlamadığı, yaptığı işin evsimlik olması dolayısıyla her yıl aynı şe-
kilde işe başlayarak yılın belli ayında işine ara verdiği anlaşılmış
olup, idarece Hayat Standardı Temel Gösterge tutarı tam olarak uygulan
mak suretiyle tesbit edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta sözü
edilen geçici 35.madde hükmüne aykırılık bulunmadığından, mahkemece ak
si yönde verilen kararda hukuka uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile Hatay İkinci Vergi
Mahkemesinin 3.3.1994 gün ve 1994/88 sayılı kararının bozulmasına ka-
rar verildi.

ŞT/ES




 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA