kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY Karar Yılı Karar No Esas Yılı Esas No Karar Tarihi
ONUNCU DAİRE 1989 2318 1987 1801 30/11/1989
 
1- GENEL İDARE HİZMETLERİ SINIFINDA YER ALAN HESAP UZMANLIĞI GÖREVİN-
DEYKEN AYNI HİZMET SINIFINA DAHİL İTİRAZ KOMİSYONU BAŞKANLIĞINA ATA-
NAN, BU GÖREVDE BULUNDUĞU SIRADA EMEKLİYE AYRILAN DAVACIYA, DAVA KONU-
SU İŞLEMİN TESİS EDİLDİĞİ TARİHTEKİ YASAL DÜZENLEMEYE GÖRE HESAP UZMAN
LIĞI EK GÖSTERGESİNİN VERİLEMİYECEĞİ;
2- ANCAK EMEKLİYE AYRILDIĞI İTİRAZ KOMİSYONU BAŞKANLIĞI KADROSU KALDI-
RILMIŞ OLAN DAVACIYA DAVA KONUSU İŞLEMİN TESİS EDİLDİĞİ TARİH İTİBARİY
LE VERİLECEK EK GÖSTERGENİN, İTİRAZ KOMİSYONU BAŞKANLIĞI KADROSUNUN,
GENEL İDARE HİZMETLERİ SINIFINDAKİ BENZER BİR KADROYLA İLGİLİ YASAL
DÜZENLEME GEREĞİ DENKLEŞTİRİLMESİ SURETİYLE SAPTANMASI GEREKTİĞİ HK.<
Maliye Bakanlığında baş hesap uzmanlığı görevinden itiraz komisyonu
başkanlığına atanan ve bu görevde 1.derecenin 3.kademesindeyken 1982
yılında emekliye ayrılan davacıya, davalı Emekli Sandığınca, Maliye
Bakanlığının 79 sayılı Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinden hare-
ketle, 657 sayılı Yasanın 2771 sayılı Yasayla değişik 43.maddesinin
(B) bendi son fıkrası hükmü dayanak alınmak suretiyle baş hesap uzman-
lığı ek göstergesi üzerinden emekli aylığı ödenmiştir. Ancak daha son-
ra Maliye ve Gümrük Bakanlığı, davalı idareye gönderdiği yazıda, 79 sa
yılı Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğindeki görüşün, Danıştay 5.
Dairece verilen kararlar doğrultusunda değiştirildiğini, hizmet sınıf-
larında herhangi bir değişiklik olmaksızın görevi değişen denetim ele-
manlarına 657 sayılı Yasanın 2771 sayılı Yasayla değişik 43.maddesinin
(B) bendi son fıkrası hükmü uygulanarak denetim elemanları ek gösterge
lerinin verilmesine olanak bulunmadığını bildirmiştir. Emekli Sandığı
Yönetim Kurulu, anılan yazı üzerine, davacıya daha önceki görevi olan
baş hesap uzmanlığı ek göstergesinin verilmesine olanak bulunmadığını
belirterek, davacının ek göstergesini son görev ünvanına tanınan ek
göstergeyi dikkate almak suretiyle saptanmış, bu saptamaya göre fazla
ödenen tutarın davacıdan tahsiline karar vermiştir. Bu işlem, davacı-
nın açtığı dava sonunda İdare Mahkemesi tarafından, Maliye Bakanlığın-
da baş hesap uzmanlığından itiraz komisyonu başkanlığına atanan ve bu
görevdeyken emekliye ayrılan davacıya, Maliye Bakanlığının 79 sayılı
Devlet Memurları Genel Tebliğine göre beş hesap uzmanlığı ek gösterge-
sinin verilmesi gerektiği gerekçesiyle hukuka aykırı bulunarak iptal
edilmiştir. Davalı İdare, İdare Mahkemesi kararının temyizen incelene-
rek bozulmasını istemektedir.
Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan 657 sayılı
Yasanın 2771 sayılı yasa ve 241 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle de-
ğişik 43.maddesinde, kurumların 1, 2, 3 ve 4.derecelerdeki kadrolarına
bu yasanın 68.maddesinin (B) bendi uyarınca atananlara uygulanacak ek
göstergelerin, bu derecelerden aylık alanlara uygulanacak ek gösterge-
lerden düşük olamayacağı belirtildikten sonra, diğer hizmet sınıfların
dan genel idare hizmetleri sınıfındaki 1, 2, 3 ve 4.derece kadrolu gö-
revlere atananlara uygulanacak ek göstergelerin, ilgililerin kazanıl-
mış hak aylık derecelerine göre kariyerleri ile ilgili sınıflarda ala-
bilecekleri ek göstergelerden düşük olamayacağı hükme bağlanmıştır.
Yasa hükmünde, sadece diğer hizmet sınıflarından genel idare hizmetle-
ri sınıfına geçenlerin, kariyerleri ile ilgili sınıflarda olabilecek-
leri ek göstergelerden yararlanmalarına olanak tanınması karşısında,
genel idare hizmetleri sınıfında baş hesap uzmanlığı görevinden aynı
sınıfta yer alan itiraz komisyonu başkanlığına atanan davacının, dava
konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürklükte olan anılan yasa hük
münden yararlanmasına olanak bulunmamaktadır. Dolayısıyla temyiz ince-
lenen kararda, Maliye Bakanlığının, bu Bakanlıkça da uygulanmasından
vazgeçilmiş olan 79 sayılı Tebliği dayanak gösterilerek, davacının söz
konusu yasa hükmünden yararlanabileceği sonucuna varılmasında hukuki
isabet görülmemektedir.
Bununla birlikte davalı idarece ileri sürülenin aksine, davacının ek
göstergesinin, kaldırılmış olan itiraz komisyonu başkanlığı görev ün-
vanına tanınmış olan ek göstergenin sonraki kanun hükmünde kararname-
lere göre yükseltilmesi suretiyle belirlenmesi de mümkün değildir. 243
sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle 5434 sayılı T.C.Emekli Sandığı Yasa
sına eklenen ek maddede yer alan "... kaldırılmış kardolarda bulunmuş
olanlardan iştirakçi bulunanlar ile emekli olanlar veya ölmüş bulunan-
lar için uygulanacak ek göstergeler Devlet Personel Dairesi Başkanlığı
nın görüşü alınmak suretiyle Maliye ve Gümrük Bakanlığı ile T.C.Emekli
Sandığı Genel Müdürlüğü tarafından birlikte belirlenir." hükmü karşı-
sında, emekliye ayrıldığı itiraz komisyonu başkanlığı kadrosu kaldırıl
mış olan davacıya verilecek ek göstergenin anılan hükmü uyarınca belir
lenmesi gerekmektedir.
Dava açıldıktan sonra T.C.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce Maliye ve
Gümrük Bakanlığına gönderilen ve davacı tarafından ibraz edilmiş olan
yazıda, itiraz komisyonu başkanı kadrosunun halen hakim sınıfında oldu
ğu, bu nedenle anılan kadronun ek gösterge uygulaması yönünden genel
idare hizmetleri sınıfında bir kadroya eşitlenemediği şeklinde ileri
sürülen görüşe itibar etmeye olanak bulunmamaktadır. 243 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnameyle getirilen, yukarıda sözü edilen yasal düzenleme
karşısında, kaldırıldığı tarihte genel idare hizmetleri sınıfında ol-
duğu tartışmasız olan itiraz komisyonu başkanlığı kadrosunun, genel
idare hizmetleri sınıfındaki mevcut kadrolardan benzer olanı bulunup
bu kadroya denkleştirilmesi, bu şekilde ilgililere verilecek ek göster
genin saptanması yoluna gidilmesi zorunlu görülmektedir. Nitekim dava-
lı idarenin Maliye Bakanlığına gönderdiği yukarıda anılan yazıda, iti-
raz komisyonu başkanlığıyla benzer nitelikteki vergiler temyiz komisyo
nu üyeliğinin Bakanlık Kurul üyeliğine eşitlendiği belirtilmektedir.
Bu itibarla, 243 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 50.maddesiyle 5434
sayılı Yasaya eklenen ek madde hükmü gereği yerine getirilmediği dava-
cının ek göstergesinin, kaldırılmış bulunan son görev ünvanına tanınan
ek göstergenin sonraki kanun hükmünde kararnamelere göre yükseltilmesi
suretiyle belirlenmesine ilişkin dava konusu işlemde mevzuata uyarlık
bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle davalı idarenin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü
Yasasının 49.maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne, gerek-
çesi itibariyle yerinde görülmeyen İdare Mahkemesi kararının bozulma-
sına, aynı yasanın aynı maddesine göre işin esasına inilerek yukarıda
açıklanmış olan gerekçeyle mevzuata aykırı bulunan dava konusu işlemin
iptaline karar verildi.

(DAN-DER;SAYI:78-79)
(MT/SE)
 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA