kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

 

 

 

DANIŞTAY
İdari Dava D. Kur. 2004/116 E.N , 2004/174 K.N.


Özet
1998 YILINDA ORTAYA ÇIKAN KURUMLAR VERGİSİ MATRAHI ESAS ALINARAK 94'ÜNCÜ MADDE GEREĞİNCE TESPİT EDİLEN VERGİ TEVKİFATINA AİT MATRAH FARKI 1998 YILINDA DOĞAN KURUM KAZANCI ÜZERİNDEN 1999 YILINDA YAPILACAK NAKDEN VEYA HESABEN ÖDEMELERE İLİŞKİN BİR GELİR OLUP, BU YÖNDEN VERGİYİ DOĞURAN OLAY 1999 YILINDA MEYDANA GELMİŞ OLDUĞUNDAN, TARHİYATA BU TARİHTE YÜRÜRLÜKTE OLAN VERGİ ZIYAI CEZASI UYGULANMASINDA HUKUKA AYKIRILIK BULUNMADIĞI HAKKINDA.


İçtihat Metni

Çelik hasır imalatı ve ticareti faaliyetinde bulunan davacının 1998 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu 1999/Nisan dönemi için re'sen vergi zıyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, Adana l.Vergi Mahkemesi 26.3.2001 günlü ve E:2000/813, K:2001/301 sayılı kararıyla matrahı azaltmış, cezayı kaldırmış, tarafların temyiz istemi üzerine Danıştay Üçüncü Dairesi 28.1.2004 günlü ve E:2001/2586, K:2004/202 sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 98 inci maddesinin birinci fıkrasında, 94 üncü madde gereğince vergi tevkifatı yapmaya mecbur olanların bir ay içinde yaptıkları ödemeler veya tahakkuk ettirdikleri karlar ve iratlar ile bunlardan tevkif ettikleri vergileri ertesi ayın 20 nci günü akşamına kadar ödeme veya tahakkukun yapıldığı yerin bağlı olduğu vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirmeye mecbur olduklarının kurala bağlandığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 344 üncü maddesi 4369 sayılı Kanunun 11 inci maddesiyle 1.1.1999 tarihinde yürürlüğe girmek üzere değiştirilerek, aynı Kanunun 82 nci maddesinin (l/b) bendiyle de, 1.1.1999 tarihinden itibaren kaçakçılık, ağır kusur ve kusur cezasına ilişkin hükümlerin yürürlükten kaldırıldığı, dava konusu gelir (stopaj) vergisi 1998 takvim yılı için salınan kurumlar vergisi matrahı üzerinden hesaplanmış ise de, Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesine göre bu farkın Nisan 1999 ayında verilmesi gereken muhtasar beyanname ile bildirilmesi gerektiğinden, vergi kaybına yol açan eylemin Nisan 1999'da oluştuğu, 4369 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan hükümlerine göre, Nisan 1999 döneminde doğan vergi kaybından dolayı Vergi Usul Kanununun 344 üncü maddesinin 4369 sayılı Kanun ile değişik kuralına göre vergi zıyaı cezası kesilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı idarenin temyiz istemini kısmen kabul ederek kararın cezaya ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş, tarafların diğer hususlara ilişkin temyiz istemlerini ise reddetmiştir.

Bozma kararına uymayan Adana l.Vergi Mahkemesi 20.4.2004 günlü ve E:2004/423, K:2004/527 sayılı kararıyla; olayda, beyannamenin verildiği 1999 yılında geçerli olan vergi zıyaı cezasının değil, vergiyi doğuran olayın meydana geldiği 1998 takvim yılında geçerli olan cezalardan birisinin uygulanması kanunların geriye yürümezliği ilkesinin gereği olduğundan, davacı adına kaçakçılık, ağır kusur ve kusur cezalarından birisinin kesilmesi gerektiği gerekçesiyle vergi zıyaı cezasının kaldırılması yolundaki ilk kararında direnmiştir.

Vergi dairesi müdürlüğünce, olay tarihinde yürürlükte bulunan kural uyarınca yapılan tarhiyata vergi zıyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek direnme kararının bozulması istenmiştir.

Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi Ali ALPAN'ın Düşüncesi: Beyanname verme eyleminin gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanunun 344 üncü maddesi uyarınca yapılan tarhiyata vergi zıyaı cezası kesilmesinde kanuna aykırılık bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı Nurten KARAÇAY'ın Düşüncesi: Danıştay Üçüncü Dairesinin 28.1.2004 gün ve K:2004/202 sayılı kararında yazılı savcı düşüncesi uyarınca temyiz isteminin kabulü ile temyize konu vergi mahkemesi ısrar kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

1998 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle saptanan kurumlar vergisi matrahı üzerinden davacı adına salınan vergi zıyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine karşı açılan davada cezanın kaldırılması yolundaki vergi mahkemesi ısrar kararı vergi dairesince temyiz edilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinde, maddede sayılan kuruluş ve kişilerin, yine maddenin bentlerinde sayılan ödemeleri nakden veya hesaben yaptıkları sırada istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur olduklar belirtilmiş, aynı Kanunun 98 inci maddesinin birinci fıkrasında ise, 94 üncü madde gereğince vergi tevkifatı yapmaya mecbur olanların bir ay içinde yaptıkları ödemeler veya tahakkuk ettirdikleri karlar ve iratlar ile bunlardan tevkif ettikleri vergileri ertesi ayın 20 nci günü akşamına kadar ödeme veya tahakkukun yapıldığı yerin bağlı olduğu vergi dairesin muhtasar beyanname ile bildirmeye mecbur oldukları kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 341 inci maddesinde, vergi zıyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi şeklinde tanımlanmış, 1.1.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanunun 11 inci maddesiyle değişik 344 üncü maddesiyle vergi zıyaı suçu ve cezası getirilmiş, aynı Kanunun 82 nci maddesinin l/b bendiyle 1.1.1999 tarihinden itibaren kaçakçılık, ağır kus ve kusur cezasına ilişkin hükümler yürürlükten kaldırılmıştır.

Gelir Vergisi Kanununun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte incelenmesinden anlaşılacağı üzere, 1998 yılında ortaya çıkan kurumlar vergisi matrahı esas alınarak 94 ür madde gereğince tespit edilen vergi tevkifatına ait matrah farkı, 1998 yılında doğan kur kazancı üzerinden 1999 yılında yapılacak nakden veya hesaben ödemelere ilişkin olduğum vergiyi doğuran olay 1999 yılında meydana gelmiştir.
Kurumlar vergisi beyannamesi verildikten ve kar ortaya çıktıktan sonra 98 inci madde gereğince, vergi kesintilerini muhtasar beyannameler ile vergi dairelerine bildirmek ve yaptığı tevkifatı ödemek zoru olan davacı kurumun sebep olduğu vergi ziyama uygulanacak ceza, Vergi Usul Kanunu 1.1.1999 tarihinde yürürlüğe giren değişik 344 üncü maddesinde öngörülen vergi cezasıdır.

Bu nedenlerle, temyiz isteminin kabulüne Adana l.Vergi Mahkemesinin 20.4.2004 günlü ve E-.2004/423, K:2004/527 sayılı ısrar kararının bozulmasına, yeniden verilen kararda karşılanacağından yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına 3.12.2004 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA