kararara.com

Yargı Kararı Arama Motoru

 

 

Ana Sayfa      Karar Ekle      Hakkımızda      İletişim      Arama Yardımı

 

 

 

 

7. Hukuk Dairesi 1997/293 E., 1997/557 K.

KESİN HÜKÜM

MİRAS ŞİRKETİ ADINA SÜRDÜRÜLEN ZİLYETLİK

İçtihat Metni


T.C.
Y A R G I T A Y
7.Hukuk Dairesi

ESAS KARAR YARGITAY İLAMI
1997/293 1997/557


Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen
hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin yasal süresinde
olduğu anlaşıldı. Tetkik raporu ve dosyadaki belgeler okundu. Gereği
görüşüldü:
Kadastro sırasında 4 ada 34 parsel sayılı 257,51 metrekare
yüzölçümündeki taşınmaz miras ilişkisi ve zilyetliğe dayanılarak İbrahim
mirasçıları Ayşe, Orhan ve Yavuz adlarına paylı olarak tesbit
edilmiştir. Orhan ve Yavuz nizalı taşınmazı babalarının
sağlığında kendilerine sattığını ileri sürerek Ayşe adına tesbit edilen
2/16 payı dava etmişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne, nizalı taşınmazın
davacılar Yavuz ve Orhan adlarına payları oranında tapuya
tesciline karar verilmiş hüküm, davalı Ayşe tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı 1972 yılında
ölen İbrahim adına oluşturulan Nisan 1311 gün 64 numaralı tapu kaydının
kapsamında bulunduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Tapu kayıt maliki İbrahim’in mirasçısı olan Orhan ve Yavuz
taşınmazı 7.3.1969 günlü köy senedi ile babalarından satın aldıklarını ve
taşınmazın tamamında zilyet olduklarını ileri sürerek kardeşleri Ayşe
adına tesbit edilen 2/16 payın iptal edilerek, yarı yarıya adlarına tescili
isteğiyle dava açmışlardır. Dosya içeriğinden davalı Ayşe’nın kadastro
tesbitinden önce 1975 yılında davacılar ile o tarihte sağ olan ve kayıt
malikinin eşi olan annelerini de hasım göstermek suretiyle taşınmazdaki
babasından gelen miras payına davalıların elatmasının önlenmesini istemiştir.
Davalı taraf söz konusu davada da taşınmazı babalarından satın aldıkları
yolunda savunmada bulunmuşlar ve bu nedenle davanın reddini talep etmişler
ise de mahkemece Ayşe ‘nın taşınmazdaki payına davalıların müdahalesinin
önlenmesine karar verilmiş ve hüküm onanmak suretiyle kesinleşmiştir.
Sözkonusu hükmün dava konusu taşınmaza ait olduğu konusunda da taraflar
arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kadastro mahkemesince Asliye Hukuk
Mahkemesinin kararının paya elatmanın önlenmesine ilişkin olması nedeniyle
olayda maddi anlamda kesin hüküm oluşturmayacağı, diğer taraftan Asliye Hukuk
Mahkemesi kararının kesinleştiği gün ile tesbit tarihi arasındaki dönemde de
taşınmazdaki zilyetliğin Orhan ve Yavuz tarafından sürdürüldüğü,
bu duruma göre davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunun 13/B-b maddesi
hükmünde öngörülen iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek
Ayşe payının iptali ile taşınmazın yarı yarıya Orhan ve Yavuz
adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de hükmün dayanağını oluşturan
gerekçelerde isabet bulunmamaktadır. Zira davalıların kadastro davasına neden
yaptıkları satınalma olgusu savunma olarak Asliye Hukuk Mahkemesinde de ileri
sürülmüştür. Her iki davanın müddeabihi, tarafları ve dava sebebi aynı
doğrultudadır. Bu nitelikteki bir dava sonucunda oluşturulan hükmün Hukuk
Usulü Muhakemeleri Kanununun 237. maddesi anlamında kesin hüküm oluşturmaması
için hukuki bir neden bulunmamaktadır. Orhan ile Yavuz ‘un Asliye
Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonraki dönemdeki zilyetliklerine
gelince: Tarafların babaları olan tapu kayıt maliki İbrahim 1972 yılında
öldüğüne göre terekesi iştirak halinde mülkiyet olarak mirasçılarına intikal
etmiştir. Mirasçılardan birisinin yada bir kaçının tereke üzerindeki
zilyetlikleri miras şirketini oluşturan tüm mirasçılar adınadır. Diğer bir
anlatımla bu durumda mirasçılardan bir veya bir kaçının zilyetliği zilyetler
yararına bağımsız iktisap sağlamaz. O halde, davanın reddi ile dava konusu
taşınmazın kadastro tesbit tutanağında yazılı olduğu üzere payları oranında
taraflar adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yasal dayanaktan
yoksun nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, Ayşe’nın
temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA
5.2.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

Bu site telif yasaları kapsamında koruma altındadır.

Site içeriğinin ticari amaçla kopyalanması ve kullanılması yasaktır.

Copyright 2010 BETA